Ecologie & verspreiding
Stellaria ruderalis (Bermvogelmuur) is sinds 2021 in Nederland aangetroffen. Het is een relatief forse vogelmuur, die een relatief lichter groen blad heeft. Het belangrijkste kenmerk is te zien aan de zaden, die bezet zijn met opvallende stekels (tuberculen). Deze tuberculen zijn duidelijk langer dan breed en hebben weinig tot geen papillen op hun oppervlak. Forse vormen van Stellaria media (Vogelmuur) kunnen sterk op S. ruderalis lijken. Het is aan te raden bij een forse vogelmuur altijd de zaden met een loep te bekijken.
Stellaria ruderalis (Bermvogelmuur) is sinds 2021 in Nederland aangetroffen. Het is een relatief forse vogelmuur, die een relatief lichter groen blad heeft. Het belangrijkste kenmerk is te zien aan de zaden, die bezet zijn met opvallende stekels (tuberculen). Deze tuberculen zijn duidelijk langer dan breed en hebben weinig tot geen papillen op hun oppervlak. Forse vormen van Stellaria media (Vogelmuur) kunnen sterk op S. ruderalis lijken. Het is aan te raden bij een forse vogelmuur altijd de zaden met een loep te bekijken.
Stellaria ruderalis lijkt vooralsnog een Midden-Europese verspreiding te hebben. In Nederland staat ze vooralsnog op voedselrijke plaatsen in halfbeschaduwde omstandigheden. Zo ver bekend is de soort zeldzaam maar mogelijk verspreid over een groot deel van het land te vinden.
Familie: Caryophyllaceae
Groep: Vaatplanten
Zeldzaamheid: zeer zeldzame soort