Waterwaaier

Cabomba caroliniana


© Albert Dees (Aquon)

Ecologie & verspreiding
Waterwaaier is een in de bodem wortelende, ondergedoken waterplant, waarvan alleen de bloemen en enkele kleine drijfblaadjes boven het wateroppervlak uitsteken. De stengels kunnen vele meters lang worden. De tegenoverstaande bladeren zijn gesteeld en meervoudig gaffelvormig gedeeld met smalle lijnvormige bladslippen. De plant is oorspronkelijk inheems in de gematigde en subtropische delen van Zuid Amerika. Door de handel in vijver- en aquariumplanten is ze over alle continenten verspreid. In Nederland is Waterwaaier voor het eerst in 1986 verwilderd aangetroffen in de haven van Maasbracht. In 2005 werd de soort aangetroffen in de omgeving van Loosdrecht. In deze omgeving kwam ze plaatselijk zo massaal voor dat alle andere ondergedoken waterplanten werden verdrongen en zwemmen, varen en vissen niet meer mogelijk waren. Vanaf 2006 is het aantal waarnemingen van deze soort sterk toegenomen. Na de omgeving van Loosdrecht is het Oranjekanaal in Drenthe het tweede bolwerk van deze soort binnen Nederland. De plant kan in allerlei stilstaande of langzaam stromende wateren groeien, zolang deze maar niet droogvallen. De plant heeft een voorkeur voor onbeschaduwde, snel opwarmende wateren met een hoog gehalte aan kooldioxide. Vanwege het invasieve karakter mag de plant alleen vergezeld van een waarschuwing verkocht worden. De meeste nieuwe groeiplaatsen liggen nabij bebouwing en ontstaan door dumping van overtollige vijverplanten. Voor zover bekend verspreidt Waterwaaier zich in Europa niet door middel van zaden.
Familie: Cabombaceae
Groep: tweezaadlobbigen (bloemplanten)
Status: exoot (na 1900 verwilderd of aangeplant)
Zeldzaamheid: zeldzame soort
© 2019  FLORON
Ga naar de volledige website