Laurierkers

Prunus laurocerasus


© Hanneke Waller

Ecologie & verspreiding
Laurierkers is een forse, altijdgroene, uit Zuidoost-Europa en Turkije afkomstige, struik met grote glimmende bladen en in de herfst zwarte bessen. Laurierkers is een geliefde tuinplant en wordt vooral veel in heggen aangeplant. Er zijn tientallen cultivars in de handel. De laagblijvende, smalbladige cultivar ‘Otto Luyken’ wordt vaak aangeplant in stedelijke beplantingen. Alhoewel de bladen vanwege de blauwzuurverbindingen behoorlijk giftig zijn worden de bessen graag door vogels gegeten, die daarmee zorg dragen voor verspreiding van de zaden. De eerste gedocumenteerde waarnemingen van verwildering dateren van rond 2000, midden in een periode (1998-2002) met relatief milde winters. De recente verwildering wordt daarom wel in verband gebracht met klimaatverandering. Sindsdien duikt ze meer en meer op in voedselrijke bossen. 

Laurierkers lijkt sterk op “Portugese laurierkers” (Prunus lusitanica), die ook regelmatig in tuinen te vinden is en inmiddels ook verwilderd. Laurierkers is van "Portugese laurierkers" te onderscheiden door een gladde of onduidelijk gekartelde/gezaagde bladrand. Bij ''Portugese laurierkers" is de bladrand duidelijk gezaagd, daarnaast is de bladsteel bij deze soort rood (bij Laurierkers groen). Een ander verschil is dat de bloeiwijze van Laurierkers met (8)10-25(28) cm veel langer is dan de bladen. Bij ''Portugese laurierkers is de bloeiwijze 7-15 cm lang en meestal (maar niet altijd!) korter dan de bladen.
Familie: Rosaceae
Groep: tweezaadlobbigen (bloemplanten)
Zeldzaamheid: algemene soort
© 2019  FLORON
Ga naar de volledige website